بانک‌های مرکزی توضیح داده شده: فدرال رزرو، ECB، بانک انگلستان و بقیه

بانک مرکزی واقعاً چه کاری انجام می‌دهد

بانک مرکزی نهادی است که مسئول مدیریت عرضه‌ی پول و سیاست پولی یک کشور (یا بلوک ارزی) است. اکثر آن‌ها با مأموریتی فعالیت می‌کنند که ترکیبی از کنترل تورم، حمایت از اشتغال، و حفظ ثبات مالی کلی را شامل می‌شود. برخلاف یک بانک تجاری، یک بانک مرکزی به مشتریان فردی خدمت نمی‌کند—«مشتریان» آن بانک‌های تجاری، دولت‌ها، و کل سیستم مالی هستند.

برای معامله‌گران ارز، مهم‌ترین اهرمی که یک بانک مرکزی می‌کشد، نرخ بهره مرجع است. همان‌طور که به‌طور کامل در چگونه نرخ بهره ارزها را جابه‌جا می‌کند پوشش داده شده، تصمیمات نرخ بهره و انتظارات پیرامون آن‌ها به‌طور گسترده مهم‌ترین محرک ارزش ارز در طول زمان شناخته می‌شوند.

چرا تصمیمات بانک مرکزی بازارهای فارکس را حرکت می‌دهند

هر بار که یک بانک مرکزی جلسه برگزار می‌کند، می‌تواند نرخ‌ها را افزایش دهد، کاهش دهد، یا ثابت نگه دارد—و به همان اندازه مهم، استدلال و چشم‌انداز خود را از طریق یک بیانیه‌ی سیاستی و اغلب یک نشست خبری منتقل می‌کند. بازارها نه فقط به خود تصمیم، بلکه به لحن آن ارتباطات واکنش نشان می‌دهند: لحنی که هاوکیش (تمایل به سیاست سخت‌گیرانه‌تر) تفسیر می‌شود معمولاً از یک ارز حمایت می‌کند، در حالی که لحن داویش (تمایل به سیاست انبساطی‌تر) معمولاً بر آن فشار وارد می‌کند.

به همین دلیل یک ارز می‌تواند حتی زمانی که یک تصمیم نرخ بهره دقیقاً مطابق انتظارات است، به‌شدت حرکت کند—غافلگیری واقعی، یا فقدان آن، اغلب از تفسیر همراه درباره‌ی مسیر پیش‌رو ناشی می‌شود.

فدرال رزرو (Fed) — ایالات متحده

فدرال رزرو آمریکا سیاست پولی را از طریق کمیته‌ی بازار آزاد فدرال (FOMC) تعیین می‌کند که معمولاً سالانه هشت‌بار جلسه برگزار می‌کند. فدرال رزرو تحت یک «مأموریت دوگانه» فعالیت می‌کند: حداکثر اشتغال پایدار و ثبات قیمت‌ها، که عموماً به تورمی حدود ۲ درصد در بلندمدت تفسیر می‌شود. از آن‌جا که دلار آمریکا در یک سمت اکثریت معاملات فارکس جهانی قرار دارد، تصمیمات FOMC و نشست خبری همراه رئیس فدرال رزرو از رصدشده‌ترین رویدادها در هر تقویم اقتصادی هستند.

بانک مرکزی اروپا (ECB) — منطقه‌ی یورو

ECB سیاست پولی کل منطقه‌ی یورو را تعیین می‌کند، بلوکی از کشورهای عضو که در یورو مشترک‌اند. مأموریت اصلی آن ثبات قیمت‌هاست، با هدف تورم ۲ درصد در میان‌مدت. از آن‌جا که ECB نماینده‌ی چندین کشور با شرایط اقتصادی گاه متفاوت است، تصمیمات آن می‌تواند پیچیده‌تر از یک بانک مرکزی تک‌کشوری برای تفسیر باشد، زیرا سیاست باید برای کل بلوک مناسب باشد نه صرفاً یک اقتصاد عضو.

بانک مرکزی انگلستان (BoE) — بریتانیا

بانک مرکزی انگلستان سیاست پولی بریتانیا را از طریق کمیته‌ی سیاست پولی (MPC) خود تعیین می‌کند، با مأموریتی متمرکز بر ثبات قیمت‌ها، که آن نیز با هدف تورم ۲ درصد است، در کنار حمایت از اهداف اقتصادی گسترده‌تر دولت. جفت‌ارزهای GBP معمولاً به‌شدت به تصمیمات نرخ بهره‌ی BoE و صورت‌جلسات همراه که نحوه‌ی رأی هر عضو MPC را جزئیات می‌دهد واکنش نشان می‌دهند.

سایر بانک‌های مرکزی بزرگ

• بانک مرکزی ژاپن (BoJ): از نظر تاریخی با نرخ‌های بهره‌ی بسیار پایین یا منفی و تسهیل کمی در مقیاس بزرگ برای مقابله با کاهش قیمت‌ها شناخته می‌شود، هرچند رویکرد سیاستی آن در طول زمان تحول یافته است. جفت‌ارزهای ین می‌توانند به هر سیگنالی از عادی‌سازی سیاست به‌شدت واکنش نشان دهند.
• بانک مرکزی استرالیا (RBA) و بانک مرکزی کانادا (BoC): هر دو به‌شدت به چرخه‌های قیمت کالاها وابسته‌اند، با توجه به صادرات منابعی اقتصادهایشان، در کنار مأموریت‌های معمول تورم و اشتغال.
• بانک ملی سوئیس (SNB): سیاست را برای ارزی، فرانک سوئیس، مدیریت می‌کند که اغلب در دوره‌های ریسک‌گریزی جهانی به‌عنوان یک ارز پناهگاه امن رفتار می‌کند.

چگونه بانک‌های مرکزی سیاست را تعیین می‌کنند: جعبه‌ابزار

در حالی که نرخ بهره‌ی مرجع ابزار اصلی است، بانک‌های مرکزی ابزارهای دیگری نیز دارند:

• راهنمایی رو به آینده (forward guidance): انتقال قصد سیاستی آینده برای شکل‌دادن به انتظارات بازار پیش از تغییرات واقعی.
• تسهیل کمی / انقباض کمی: خرید یا فروش مقادیر بزرگ اوراق قرضه‌ی دولتی و سایر دارایی‌ها برای تأثیرگذاری بر هزینه‌های استقراض بلندمدت و عرضه‌ی پول.
• الزامات ذخیره‌ی قانونی و سایر ابزارهای نظارتی: ابزارهایی که کمتر به‌طور مستقیم بازار را حرکت می‌دهند اما بخشی از جعبه‌ابزار گسترده‌تر ثبات مالی هستند.

یک مثال کاربردی: مسیرهای واگرای سیاست

فرض کنید فدرال رزرو سیگنال می‌دهد انتظار دارد نرخ بهره را برای باقی‌مانده‌ی سال ثابت نگه دارد، با ذکر تورم چسبنده، در حالی که بانک مرکزی اروپا سیگنال می‌دهد به احتمال زیاد به دلیل ضعیف‌شدن اقتصاد منطقه‌ی یورو، نرخ را دو بار دیگر کاهش خواهد داد. این واگرایی در مسیرهای مورد انتظار سیاست، اختلاف نرخ بهره را در طول زمان به نفع دلار گسترش می‌دهد، و EUR/USD می‌تواند در هفته‌های بعدی روند نزولی داشته باشد، حتی بدون هیچ اعلامیه‌ی دراماتیک منفردی، صرفاً از طریق اثر انباشته‌ی هر داده و سخنرانی جدید که چشم‌انداز واگرا را تقویت می‌کند.

جلسات بانک مرکزی در تقویم

هر بانک مرکزی بزرگی برنامه‌ی جلسات خود را از پیش منتشر می‌کند، و این تاریخ‌ها به‌عنوان رویدادهای پرتأثیر در هر تقویم اقتصادی مشخص می‌شوند. راهنمای ما، چگونه تقویم اقتصادی را معامله کنیم، نحوه‌ی برنامه‌ریزی به‌طور خاص حول این رویدادها را پوشش می‌دهد، با توجه به پیچیدگی اضافی یک تصمیم سیاستی به‌همراه راهنمایی رو به آینده در یک پنجره‌ی انتشار واحد.

ریسک اطراف رویدادهای بانک مرکزی

جلسات بانک مرکزی به‌طور مداوم از پرنوسان‌ترین رویدادهای برنامه‌ریزی‌شده در فارکس هستند و اغلب اسپردهای گسترده‌تر و حرکات قیمتی شدید و گاه بازگشتی ایجاد می‌کنند، زیرا بازارها هم تصمیم و هم تفسیر آن را هضم می‌کنند. مانند هر انتشار پرتأثیری، مدیریت حجم پوزیشن و قرار دادن حدضرر حول این رویدادها ارزش تفکر بیشتری دارد—برای چارچوب گسترده‌تر، مدیریت ریسک در معامله‌گری را ببینید.

نکات کلیدی

• بانک‌های مرکزی سیاست پولی را عمدتاً از طریق تعیین نرخ بهره‌ی مرجع مدیریت می‌کنند.
• فدرال رزرو، ECB و بانک مرکزی انگلستان از رصدشده‌ترین نهادها برای جفت‌ارزهای اصلی هستند، در کنار BoJ، RBA، BoC و SNB.
• بازارها هم به خود تصمیم نرخ بهره و هم به راهنمایی رو به آینده‌ی همراه آن واکنش نشان می‌دهند.
• مسیرهای واگرای سیاست بین دو بانک مرکزی معمولاً روندهای پایدار در جفت‌ارز مربوطه ایجاد می‌کند.
• برنامه‌ی جلسات بانک مرکزی از پیش منتشر می‌شود و در تقویم‌های اقتصادی مشخص می‌شود.
• این جلسات ریسک نوسان بالایی دارند؛ اسپردهای گسترده‌تر و بازگشت‌های شدید حول اعلامیه رایج هستند.

این مقاله جنبه‌ی آموزشی دارد و مشاوره‌ی مالی محسوب نمی‌شود. تصمیمات بانک مرکزی می‌توانند حرکات قیمتی سریع و غیرقابل‌پیش‌بینی در بازارهای ارز ایجاد کنند.