چرا بیشتر معاملهگران پول از دست میدهند (و چگونه اینطور نباشیم)
این یکی از پرتکرارترین حقایق نقلشده در معاملهگری خرد است، و به دلیل خوبی: اکثریت روشنی از معاملهگران خردی که CFD و فارکس معامله میکنند پول از دست میدهند. نهادهای ناظر کارگزاران را ملزم به انتشار این رقم میکنند، و این رقم بهطور مداوم بسیار بالاتر از نصف قرار دارد. درک دقیق اینکه چرا این اتفاق میافتد - نه صرفاً پذیرفتن آمار - نخستین قدم برای دادن یک شانس واقعبینانه به خودتان برای قرارگرفتن در اقلیتی است که چنین نیستند.
این ارقام، و منشأ آنها
نهادهای ناظر از جمله FCA بریتانیا ارائهدهندگان CFD را ملزم میکنند در هر ارتباط تبلیغاتی، درصد حسابهای مشتریان خردشان که در ۱۲ ماه گذشته پول از دست دادهاند را افشا کنند. در میان کارگزاران، این ارقام منتشرشده معمولاً بین اواسط ۶۰ تا اوایل ۹۰ درصد بودهاند، و بررسیهای نظارتی گستردهتر در حوزههای قضایی اتحادیه اروپا نیز بازههای بالای مشابهی از حسابهای خرد زیانده در محصولات CFD یافتهاند.
این یک اغراق تبلیغاتی یا افسانه شهری نیست - یک افشاگری الزامی و حسابرسیشده است. پس سؤال مفیدتر این نیست که «آیا این درست است»، بلکه این است که «چرا اینقدر مداوم، در میان اینهمه کارگزار و شرایط بازار، اتفاق میافتد؟»
دلیل اول: کمبود سرمایه و ریسک بیشازحد
بسیاری از معاملهگران با حساب کوچکی شروع میکنند و، آگاهانه یا ناآگاهانه، حجم معاملات را طوری تنظیم میکنند که انگار باید سریع آن را رشد دهند. ریسککردن ۱۰ تا ۲۰ درصد از حساب در یک معامله واحد ممکن است وقتی موجودی کوچک است منطقی بهنظر برسد، اما تنها چند معامله زیانده پیاپی - که برای هر استراتژیای کاملاً طبیعی است - کافی است تا بیشتر حساب را از بین ببرد. تعیین حجم معامله صحیح، معمولاً با ریسک ۱ تا ۲ درصد در هر معامله، مشخصاً برای دوامآوردن در برابر دورههای باخت اجتنابناپذیری طراحی شده که با هر رویکرد معاملاتی واقعی همراه است. راهنمای کامل مدیریت ریسک ما را ببینید.
دلیل دوم: نبود حد ضرر، یا حد ضرری که جابهجا میشود
حد ضرر برای این وجود دارد که زیان را در سطحی از پیشتعیینشده و قابلتحمل محدود کند. معاملهگران بهطور نامتناسبی زمانی پول از دست میدهند که یا کاملاً از حد ضرر صرفنظر میکنند («اگر خیلی زیاد شد دستی میبندمش») یا حد ضرر را در میانه معامله دورتر میکنند تا از تحقق زیان اجتناب کنند. هر دو رفتار، آنچه باید یک زیان کوچک و برنامهریزیشده باشد را به یک زیان بزرگ و برنامهریزینشده تبدیل میکنند - اغلب همان زیان مشخصی که بیشترین آسیب را به حقوق صاحبان حساب وارد میکند.
دلیل سوم: اهرم بدون چارچوب ریسک متناسب
اهرم به معاملهگران اجازه میدهد موقعیتی بسیار بزرگتر از سرمایه واریزیشان کنترل کنند، که هم سودها و هم زیانها را بزرگنمایی میکند. خود اهرم مشکل اصلی نیست - این ترکیب اهرم با تعیین حجم معاملهای است که آن را نادیده میگیرد. معاملهگری که از اهرم ۱:۳۰ استفاده میکند بدون تعدیل متناسب حجم معامله، میتواند بخش بزرگی از حساب خود را در یک حرکت نامساعد واحد از دست بدهد، که گاهی مارجین کال یا استاپاوت را فعال میکند.
دلیل چهارم: تصمیمگیری احساسی
حتی استراتژیای با مزیت آماری واقعی، اگر بهطور پیوسته اجرا نشود، شکست میخورد، و ناپیوستگی معمولاً ناشی از احساسات است. ترس و طمع معاملهگران را وادار میکنند خیلی زود از معاملات سودده خارج شوند، معاملات زیانده را خیلی طولانی نگه دارند، معاملات «قطعی» را با حجم بیشازحد بگیرند، و بازارهایی را دنبال کنند که قبلاً حرکت کردهاند. این موضوع اصلی روانشناسی معاملهگری است، و بخش بزرگی از دلیل اینکه استراتژیهای یکسان برای معاملهگران مختلف نتایج بسیار متفاوتی تولید میکنند.
دلیل پنجم: معامله بیشازحد و معامله انتقامی
پس از یک زیان، تمایل به ورود فوری دوباره به بازار و «پسگرفتن» آن، یکی از رایجترین و مخربترین الگوها در معاملهگری خرد است. معامله انتقامی معمولاً شامل حجم بزرگتر، تحلیل کمتر، و نسبت ریسک به ریوارد بدتری نسبت به فرآیند عادی معاملهگر است - دقیقاً ترکیبی که بیشترین احتمال را دارد یک زیان را به زیانی بسیار بزرگتر تبدیل کند. این الگو، همراه با معامله بیشازحد مرتبط، با جزئیات در معامله بیشازحد و معامله انتقامی: چگونه متوقفش کنیم پوشش داده شده است.
دلیل ششم: عدم آزمایش استراتژی پیش از ورود به بازار واقعی
بسیاری از معاملهگران تازهکار یک استراتژی - از یک ویدئو، یک پست فروم، یا ایده آزمایشنشده خودشان - را اتخاذ میکنند و فوراً با پول واقعی شروع به معامله با آن میکنند. بدون بکتست یا حداقل یک دوره در حساب دمو، هیچ شواهدی وجود ندارد که این رویکرد اصلاً مزیت آماریای دارد. زیانها در این سناریو بدشانسی نیستند؛ نتیجه مورد انتظار معامله با استراتژیای هستند که هرگز واقعاً اعتبارسنجی نشده است.
دلیل هفتم: انتظارات غیرواقعبینانه و بیصبری
معاملهگری گاهی بهعنوان مسیری سریع به درآمد قابلتوجه بازاریابی میشود، که از همان ابتدا انتظارات غیرواقعبینانه ایجاد میکند. معاملهگرانی که انتظار بازدههای سریع و بزرگ دارند، احتمال بیشتری دارد که ریسک بیشازحد بگیرند تا نتایج را تسریع کنند، و احتمال بیشتری دارد استراتژی درستی را پس از یک دوره باخت معمولی، چون به اندازه کافی سریع نتیجه نمیدهد، کنار بگذارند. ساخت مهارت پیوسته و سابقه معاملاتی معمولاً بسیار بیشتر از آنچه بیشتر مبتدیان انتظار دارند طول میکشد، با ماههای زیانده فراوان در طول مسیر، حتی برای معاملهگرانی که در نهایت موفق میشوند.
دلیل هشتم: هزینههای معاملاتی جمع میشوند
هر معامله هزینهای دارد - اسپرد، احتمالاً یک کمیسیون، و هزینههای تأمین مالی شبانه (سواپ) برای موقعیتهای نگهداشتهشده فراتر از روز معاملاتی. معامله بیشازحد بهویژه این هزینهها را چند برابر میکند، و استراتژیای که پیش از احتساب هزینهها اندکی سودده بهنظر میرسد، پس از در نظر گرفتن هزینههای معاملاتی واقعبینانه میتواند در نهایت زیانده شود. راهنمای ما درباره درک هزینههای معاملاتی این موضوع را با جزئیات بیشتری بررسی میکند.
اقلیت معاملهگران سودآور چه کاری متفاوت انجام میدهند
فرمول مخفیای وجود ندارد، اما یک الگوی مداوم در میان معاملهگرانی که موفق میشوند از نتیجه اکثریت اجتناب کنند دیده میشود:
- درصد کوچک و ثابتی از حساب خود را در هر معامله ریسک میکنند، عمداً با استفاده از تعیین حجم معامله صحیح.
- در هر معامله از یک حد ضرر واقعی استفاده میکنند و پس از بازشدن معامله آن را دورتر نمیکنند.
- استراتژی را پیش از ریسککردن سرمایه معنادار آزمایش میکنند، چه از طریق بکتست چه از طریق معامله دموی طولانیمدت.
- ژورنال معاملاتی نگه میدارند و نتایج را در یک نمونه معنادار از معاملات بازبینی میکنند، نه واکنش به یک برد یا باخت واحد.
- میپذیرند که معاملات زیانده و افت سرمایه بخشی طبیعی از هر رویکردند، و برای آنها برنامهریزی میکنند بهجای اینکه غافلگیر شوند.
- معاملهگری را مهارتی میدانند که در طول ماهها یا سالها ساخته میشود، نه یک میانبر برای درآمد سریع.
نکات کلیدی
- نهادهای ناظر کارگزاران را ملزم میکنند سهم مشتریان خردی که پول از دست میدهند را افشا کنند، و ارقام منتشرشده بهطور مداوم اکثریت روشنی از حسابهای زیانده در طول زمان نشان دادهاند.
- دلایل اصلی عبارتاند از تعیین حجم معامله ضعیف، نبود یا جابهجایی حد ضرر، استفاده از اهرم بدون چارچوب ریسک تعدیلشده، تصمیمگیری احساسی، معامله انتقامی، استراتژیهای آزمایشنشده، انتظارات غیرواقعبینانه، و کمبرآوردکردن هزینههای معاملاتی.
- هیچکدام از این دلایل منحصربهفرد یا مرموز نیستند - همگی مستندند و، مهمتر از همه، با مدیریت ریسک آگاهانه و انضباط قابلاجتناباند.
- معاملهگران سودآور اقلیتاند، اما عادتهای قابلشناسایی مشترکی دارند: ریسک ثابت کوچک در هر معامله، استفاده مداوم از حد ضرر، استراتژیهای آزمایششده، و انتظارات واقعبینانه درباره زمانبندی مهارت.
- درک اینکه چرا بیشتر معاملهگران پول از دست میدهند قرار نیست دلسردکننده باشد، بلکه هدفش تعیین یک نقطه شروع صادقانه و مبتنی بر شواهد برای هرکسی است که قصد معامله دارد.
هشدار ریسک: معامله در فارکس و CFD مستلزم استفاده از اهرم است و ریسک بالایی دارد. اکثریت حسابهای خرد پول از دست میدهند، همانطور که در افشاگریهای نظارتی منعکس شده است. هرگز نباید با پولی معامله کنید که توانایی ازدستدادنش را ندارید، و اگر مطمئن نیستید معاملهگری با شرایط شما تناسب دارد یا نه، بهتر است مشاوره مالی مستقل بگیرید.
پرسشهای پرتکرار
- چند درصد از معاملهگران واقعاً پول از دست میدهند؟
- نهادهای ناظری مانند FCA کارگزاران CFD را ملزم میکنند درصد مشتریان خردی که در ۱۲ ماه گذشته پول از دست دادهاند را منتشر کنند. ارقام منتشرشده در میان کارگزاران و حوزههای قضایی معمولاً در بازه اواسط ۶۰ تا اوایل ۹۰ درصد بوده، و تحلیلهای نظارتی در سراسر اتحادیه اروپا نیز بازههای مشابهی یافتهاند. ارقام دقیق بسته به کارگزار، شرایط بازار و بازه زمانی متفاوت است، پس همیشه افشاگری منتشرشده کارگزار خاص خود را بررسی کنید نه اتکا به یک رقم واحد صنعتی.
- آیا اصلاً امکانپذیر است که یک معاملهگر سودآور بود؟
- بله، اقلیتی از معاملهگران خرد بهطور مداوم سودآور هستند، و معاملهگران حرفهای در مؤسسات بهطور موفقیتآمیز از این طریق امرار معاش میکنند. اما سودآوری معمولاً به یک استراتژی آزمایششده با مزیت واقعی، مدیریت ریسک سختگیرانه، انتظارات واقعبینانه، و سرمایه و زمان کافی برای تحمل دورههای باخت نیاز دارد - نه صرفاً شانس یا شهود.
- آیا اهرم دلیل اصلی زیان معاملهگران است؟
- اهرم هم سودها و هم زیانها را بزرگنمایی میکند و عامل مهمی است، بهویژه وقتی با حجمهای بیشازحد ترکیب شود. اما اهرم بهتنهایی باعث زیان نمیشود؛ این ترکیب اهرم با مدیریت ریسک ضعیف، نبود انضباط حد ضرر، و تصمیمگیری احساسی است که زیانهای قابلمدیریت را به زیانهای پایاندهنده حساب تبدیل میکند.